"Moi umiłowani, otwórzcie przede Mną całe serca, bo Moje Usta są wysuszone bardziej niż pergamin z braku miłości." (fragment orędzia z 10.06.92)

Cóż bardziej naturalnego od oczekiwania odwzajemnienia miłości? Każdy kto kogoś pokochał mocno wie jak wielkie jest to pragnienie... Jak bardzo wyczekuje się słów lub jakiegoś znaku, że ukochana przez nas osoba również nas kocha... A  jak nadchodzi ten moment, tak bardzo wyczekiwany, upragniony, gdy dowiadujemy się, że nasza miłość jest odwzajemniona.... szczęście po prostu nas przepełnia. I tak samo jest z Jezusem.... Oddał za nas życie na Krzyżu, aby nas zbawić. A dlaczego? Bo nas nieskończenie kocha. Przez miłość cierpiał dla nas męki, przez ogrom miłości... Pan Jezus pragnie aby Mu tą miłość odwzajemniono, On  wyczekuje na jakiś znak miłości od każdego z nas....Jezus nie pragnie niczego tak bardzo jak naszych serc, naszego uczucia miłości do Niego, poświęcenia choćby kilku chwil...na spotkanie z Nim..... To pragnienie jest tak samo wielkie jak Jego miłość do nas..  Poniżej podaję jeden z fragmentów z orędzi, w którym Jezus wyraża swoje pragnienia wobec nas: 

Tak, Jezus błaga.... o miłość.. Do tego stopnia jest spragniony miłości człowieka, że przyjmuje On postawę żebraka...i już nie prosi, ale błaga o choćby odrobinę uczucia, o jedną myśl, o jeden uśmiech, chwile zastanowienia... o moment, w którym pomyśli się lub odniesie  do Niego z życzliwości, z ciepłem...Przez chwile podda się refleksji nad tym co dla nas uczynił...i jak wielka miłość Go do tego skłoniła.

fragment orędzia z 1 maja  1990

Przychodzę do was jak Żebrak w łachmanach i boso, z wargami wysuszonymi, błagając i jęcząc o odrobinę miłości, o powrót do miłości. Dzisiaj macie przed oczyma Jęczącego Żebraka z Ręką ustawicznie wyciągniętą, błagającego was o powrót do miłości. Błagam was, powróćcie do Mnie i kochajcie Mnie. Nauczcie się Mnie kochać. Nauczcie się Mnie kochać. Zawrzyjcie ze Mną Pokój. Zawrzyjcie ze Mną Pokój. Ja was nie odrzucę. Jestem Miłością i kocham was nieustannie

Może ta chwila refleksji nad miłością Jezusa do nas, zaowocuje zbliżeniem się do Boga, do zawarcia z Nim pokoju, czego od nas oczekuje. Jego Ręka jest zawsze wyciągnięta do nas.. On czeka na nas ...na nasze :"chcę żyć z tobą w zgodzie, Boże", "chce zacząć wszystko od nowa, chce aby moje życie było wypełnione dobrymi uczynkami", "chcę się z Tobą zaprzyjaźnić", "chcę cię pokochać". Takie zwykłe, proste wyrażenie chęci  nawiązania kontaktu z Bogiem, sprawiłoby Mu niesłychaną radość. Ten moment byłby dla Jezusa, tak radosny jak dla nas wieść, że osoba którą kochamy chce nas poznać, zaprzyjaźnić się.  Takie chwile bardzo radują serce, dają nadzieje, że jak ten ktoś nas pozna to może wkrótce i jego czy jej serce też zapłonie miłością i odwzajemni nasze uczucie? Podobnie Jezus radowałby się  słysząc, że chcemy się do Niego duchowo zbliżyć. Dlatego czeka na ten moment z utęsknieniem,  jest spragniony  nadejścia tej chwili  duchowego zbliżenie się... pozbawionego sztuczności, chłodu, dystansu spotkania. Jezus pragnie otwartości. i szczerości. Prostych ale wypływających z serca słów.... Kochać Boga to wypełniać Jego Wolę, a Wolą Boga jest aby Go kochać z całego serca, z całej duszy i ze wszystkich sił swoich. (Pwt 6,5) 

"Moje Serce tęskni za każdą duszą." (fragment orędzia z 12.10.89)

Fragment powyżej bardzo wyraźnie pokazuje, że Jezus oczekuje na naszą decyzję  chęci powrotu do Niego. Utęsknione oczekiwanie Pana Jezusa na  naszą odpowiedź  czasem tak długo trwa, że  zadaje Jego Duszy  coraz większy ból.... Im dłużej ktoś zwleka, zapiera się Go tym bardziej zwiększa się cierpienie Chrystusa. My decydujemy, kiedy nastąpi moment, w którym rzucimy się w ramiona Jezusa.  On wyczekuje,  prosi...  Gdy długo chwila ta nie nastaje, pragnienie Jezusa pogłębia się tak bardzo, aż dochodzi do tego, że słowa prośby zamieniają się w błagalny jęk ....Jęk podobny do tego jaki rozlega się z ust ulicznego żebraka, błagającego o ulitowanie się i ofiarowanie choćby grosza....Tak Jezus błaga nas o miłość....o drobinę miłości...   

Niestety wielu jest takich co odrzucają Chrystusa.. Nie chcą docenić tego co dla nich  zrobił, nie chcą słyszeć Jego błagań o powrót miłości, nie chcą też miłować swojego bliźniego... Wielu jest takich co świadomie wybiera drogę bez Boga, nie rozmyśla nad tym, że życie tutaj to tylko chwilowa wędrówka, że nasze dusze zostały stworzone  aby żyć wiecznie i że tylko Jezus może dać nam zbawienie. Wielu choć słyszy błagania  żebrzącego już  Jezusa o trochę miłości, omija Go obojętnie  bądź kieruje wobec Niego słowa pogardy....Czy potrafisz sobie, drogi Internauto, wyobrazić jaki ból przeszywa wtedy  Jego Duszę? 

fragment orędzia z 20 lutego 1990  Kochaj Mnie, jak Ja cię kocham. Moja Męka powtarza się każdego dnia. Dzień po dniu jestem wleczony drogą na Kalwarię przez tych, którzy nie chodzą już Moimi Drogami. Moja agonia powtarza się, kiedy widzę Moje dzieci kierujące się w stronę wiecznego ognia. Moje Serce pogrąża się w bólu nie do wytrzymania, kiedy widzi tyle niewdzięczności na tej ziemi. Moje Ciało jest bezlitośnie biczowane. Cierpię. A przecież napełniłem ich domy dobrymi rzeczami. Dałem im Mój Pokój. Kochałem ich i kocham zawsze aż do Męki, a jednak to oni sami wkładają Mi koronę cierniową. Stoję przed nimi jak Żebrak, z Moim Sercem na Dłoni, błagając ich. Ale zamiast uprzejmego spojrzenia, oni wyśmiewają Mnie, plują na Mnie, kpią ze Mnie, uderzają w Głowę i prowadzą gwałtownie na Górę, na której Mnie krzyżują. Umieram powoli, a Moja Krew wylewa się bez przerwy.
Każdego dnia grzesznicy krzyżują Mnie ponownie. Potrzebuję wypoczynku. Czy pozwolisz Mi wypocząć? Weź Moją Cierniową Koronę, Moje Gwoździe i Mój Krzyż... Czy nie masz Mi nic do powiedzenia?    fragment orędzia z 3 maja 1991 Jestem spragniony z braku miłości. Opatrz Moje Rany miłością. Wyjmij Moje ciernie i pociesz Mnie. Uwielbiaj Mnie cały czas z głębi swego serca. Mów do Mnie i nie czekaj do jutra
fragment orędzia z 24.03.91 Kochaj Mnie więc, nie bój się Mnie. Kochaj Mnie. Nie lekceważ Mnie. Kochaj Mnie, nie zapominaj o Mnie. To wszystko, o co cię proszę, duszo.